Nie widziałam już swojego pokoju, ani normalnego świata, chyba normalnego… to wszystko jest takie skomplikowane! Moje oczy ujrzały ciemność, a po chwili jasność. Popatrzyłam na moje nogi, nadal się wynurzałam, a po dokładnie 11 sekundach stałam na jakimś okręgu. Przeczytaj całość »

-Znalazłam! – krzyknęłam do Yukkii’ego, tak… czyli mojego Yukiteru, który stał w kącie korytarza w czasie przerwy. Minął już rok, od tego testu. Mieliśmy po 14 lat… dlaczego nie możemy własnie teraz, w tym momencie, na tej przerwie dorosnąć? Porozmawialiśmy przez chwilę, tak, tylko przez chwilę, bo ta przerwa, nas nie obowiązowala, czyli już ostatnia lekcja minęła. Yukkii, czekał tu na mnie, ponieważ zgubiłam gumkę do włosów… Wypisałam się z Internatu, chodzę już tylko do tej szkoły, ponieważ pokój był mały, a ja nie mogę siedzieć w takim ciasnym. Przeczytaj całość »

Cześć! Nazywam się Ratlly Kate i nie potrafię się witać. Mam 13 lat i różowe włosy, chodź nie przypominam mego wieku, bardziej ludzie dodają mi lat, niż odejmują, więc często mam +13 i właśnie… jest tak dziwnie, jak mówi się do mnie jak do dorosłego. Moi rodzice, jeszcze przed śmiercią zapisali mnie do szkoły „Kadic”, wszystko jest źle, nic mi tutaj nie pasuję. Próbuję znaleść przyjaciół, ale gdziek kolwiek pojawi się moja noga, wszystko psuję… Przeczytaj całość »

Zadzwonił dzwonek, na ten właśnie dźwięk… podskoczyłam. Nie był to dzwonek na przerwę, czy lekcje. Był to dzwonek od drzwi… Boje się na co tym razem, głupiego wpadnę…
-Otworzę! – krzyknęła Sarolia, a ja… zeszłam teraz na dół
-Dzień Dobry – powiedział, zimny, oziębły głos mężczyzny. Jak tu się nie spodziewać, przyszli po mnie… a bardziej po moje DNA, by je porównać również mojego… Tego dnia nie zapomnę.
-Dobry… – odpowiedziałam i wstawiłam się na przeciwko drzwi, a obok mnie byly Aina, Mitaja i Saloria.
-Mamy nakaz zbadać wasze DNA – powiedział i wyciągnął jakieś papiery, w takiej sytuacji, to nawet ten, kto potrafi zachować zimną krew, już by się zsikał… Przeczytaj całość »

-Aiko! – krzyknęła Aina z góry, otworzyłam oczy i popatrzyłam na zegarek.
-CO?! – krzyknęła, była 5 rano… -Jest piątka rano! Nie możesz mnie obudzić o 12?
-O 12…. to dziewczyno mamy szkołę – powiedziała i weszła mi do pokoju
-No to mnie zwolnij! – krzyknęłam
-Aiko… – powiedziała – Noż… i tak nie idę do szkoły, poproszę Salorie… Przeczytaj całość »

Tori… – Rozdział 73

Wpis: 21 stycznia 2015 autor: Ala kategoria: By Ala, Opowiadania, Sezon 1

Godz. 13:27

-STOP! – krzyknęłam… Byłam… a praktycznie stałam na samochodzie… tak, z maską… i obraniem… czarnym ubraniem… moje włosy chowały się w moim ubraniu… nikt nie mógł mnie rozpoznać… na pewno
-Hahahha – była słychać faceta… faceta, który się śmiał, był to żołnierz… – Jakiś przebieraniec!
-Jesteś pewny? – zapytałam odsłoniłam tylko oczy, a następnie patrzyłam w głąb, w głąb jego oczu… w głąb i jeszcze głębiej… aż facet… zaczął się kulić… kulić z bólu Przeczytaj całość »

(Morze Japońskie, 21 Grudnia)

Mówi się, że jak w Pekinie motyl trzepoce skrzydłami, to w Nowym Jorku będzie padać deszcz.
Może to wlaśnie było również i tym razem, ale trudno powiedzieć. Tak to jest: wszyscy widzą, że pada, ale nikt nie potrafi wskazać odpowiedzialnego za to motyla…
We wtorek, 21 grudnia o godzinie 14.36 statek KNT-17 zarzucił kotwicę na środku Morza Japońskiego i oficer zameldował bazie naziemnej: Przeczytaj całość »

Aina, Mitaja, Sarolia – Rozdział 72

Wpis: 19 stycznia 2015 autor: Ala kategoria: By Ala, Opowiadania, Sezon 1

-Siemanko! – krzyknęła jakaś dziewczyna do drugiej i nosiła  książki w między czasie, dziewczyna do której się przywitała – odeszła, pewnie się pokłóciły czy coś, dziewczyna, która nosiła książki miała brązowe włosy, książki zaczynały jej spadać, a ona sama ledwo co łapała równowagę, jedna książka była przed jej droga, dziewczyna się o nią potknęła i wszystkie książki jej spadły, ja szybko ją złapałam i postawiłam
-Dziękuję – powiedziała brunetka, wyglądała tak: Przeczytaj całość »

Perspektywa Aiko:

Bez żadnego ostrzeżenia wybiegłam w kierunku przeciwników… tak, od teraz… to moi przeciwnicy… chce uciekać, chce walczyć, chce zostać, chce zapomnieć, chce zginąć, chce przeżyć, chce zapamiętać, chce ich pokonać, chce ich zostawić… dlaczego muszę być taka nie zdecydowana… toż to jakieś… dlaczego ja? Po pierwszej stronie mam Rosje… po drugiej Brytanie… po trzeciej… wojne… po czwartej… chęć zemsty… po piątej… pragnę przeżyć… po szóstej… pragne… Przeczytaj całość »

Brytania – Rozdział 70

Wpis: 16 stycznia 2015 autor: Ala kategoria: By Ala, Opowiadania, Sezon 1

Perspektywa Aiko:

Postanowiłam stąd wyjść.. stałam się już morderczynią… nie mogę tak żyć? Jak spojrzę w twarz… Alki… Kary… Xavara? Jak ja komukolwiek spojrzę w twarz… próbowałam na śniegu umyć włosy… lecz… za późno, te końcówki pozostaną mi do końca życia… każdy… pozna, że jestem… morderczynią… gdybym… tak mogła… zapomnieć.. zapomnieć o całym… moim celu… za mojego… chłopaka… za całą zemstę… kiedyś, czy później… Przeczytaj całość »